BEOLINGUS
Dictionary - TU Chemnitz

 English  German

archaeon Archaeon {n} (einzelliger Organismus) [biol.]

archaea; archaebacteria (outdated) (biological domain) Archaeen {pl}; Archaebakterien {pl} (veraltet); Urbakterien {pl} (veraltet) (Archaea) (biologische Domäne)